English version

EWA SKIBIŃSKA
od 1985 roku aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu, gdzie gra m.in. w spektaklach Krystiana Lupy („Prezydentki”, „Kuszenie cichej Weroniki”, „Poczekalnia. O”), Moniki Pęcikiewicz („Hamlet”, „Sen nocy letniej”), Jana Klaty („Ziemia obiecana”), Krzysztofa Garbaczewskiego („Biesy”). Współpracowała m.in. z Krzysztofem Kieślowskim („Dekalog osiem”), Jerzym Jarodzkim („Płatonow”, „Pułapka”) i Jerzym Stuhrem („Tydzień z życia z mężczyzny”).
Ostatnio zagrała tytułową rolę w „Matce Teresie od kotów” Pawła Sali.

MAŁGORZATA SIKORSKA-MISZCZUK
dramatopisarka i scenarzystka, autorka wielu nagradzanych sztuk (m.in. „Walizka”, „Śmierć Człowieka-Wiewiórki”, „Bruno Schulz. Mesjasz”). Jej sztuki zostały przetłumaczone na kilkanaście języków, wystawiały je Teatry w Polsce i zagranicą. Obecnie pracuje nad dramatem „Popiełuszko” dla Teatru Polskiego w Bydgoszczy.

ROMAN PAWŁOWSKI
krytyk kultury, publicysta „Gazety Wyborczej”. Z wykształcenia teatrolog (dyplom na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie w roku 1990), w latach 1994-2007 był recenzentem teatralnym wydania krajowego „Gazety Wyborczej”. Jego poglądy na teatr uformowały polskie alternatywne teatry lat 70. i 80. takie jak Akademia Ruchu, Provisorium, Teatr Ósmego Dnia oraz brytyjska i niemiecka dramaturgia lat 90. Zajmuje się problemami nowej dramaturgii i polityki kulturalnej. Zredagował i wydał dwie antologie nowych sztuk polskich:„Pokolenie porno i inne niesmaczne utwory teatralne” (Kraków 2003) i „Made in Poland. Dziewięć sztuk teatralnych z Polski” (Kraków 2006), które dały impuls do rozwoju nowej dramaturgii w Polsce. Jest także autorem anglojęzycznego leksykonu „New Polish Drama” (Warszawa 2008) oraz redaktorem przewodnika „Wątroba, czyli badanie polskiego teatru po 1997 roku”(Warszawa 2010). W latach 2008-2010 był współtwórcą i wykładowcą Szkoły Laboratorium Dramatu, pierwszej szkoły dramaturgicznej w Polsce. Laureat Nagrody im. Zbigniewa Raszewskiego dla najlepszego polskiego krytyka teatralnego. Współpracuje stale z „Notatnikiem Teatralnym” we Wrocławiu, jest także kuratorem międzynarodowego festiwalu teatralnego Nowa Klasyka Europy w Łodzi. Mieszka w Tykocinie nad Narwią.

WIKTOR RUBIN
reżyser, absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST, debiutował w 2006 polską prapremierą „Mojo Mickybo” McCafferty’ego przygotowaną w Teatrze Krypta w Szczecinie. Za ten spektakl otrzymał Grand Prix KONTRAPUNKTU 2006, Grand Prix Festiwalu Prapremier Bydgoszcz 2006 oraz wyróżnienie na festiwalu Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych 2007.
W Teatrze Polskim w Bydgoszczy zrealizował „Tramwaj zwany pożądaniem” Williamsa (2006) oraz „Przebudzenie wiosny” Wedekinda (2007), „Drugie zabicie psa” według Hłaski (2007), w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku „Lillę Wenedę” Słowackiego (2007) oraz „Orgię” Pasoliniego (2010), która została nominowana do Sztormów Roku. W 2011 reżyser otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska. W Teatrze Polskim we Wrocławiu wyreżyserował „Terrodrom Breslau” według powieści Tima Staffela (2006), „Częstki elementarne” według Michela Houellebecqa (2008) oraz „Lalkę” na motywach powieści Prusa, wyróżnioną na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska” 2009. W krakowskiej Łaźni Nowej przygotował „Emigrantów” Mrożka (2010). W ostatnim czasie wystawiał dramaty Jolanty Janiczak: w Teatrze im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu „James Bond: Świnie nie widzą gwiazd” (2010), w Kieleckim Teatrze im. Stefana Żeromskiego „Joannę Szaloną; królową” (2011) oraz ostatnio „Ofelię” (2011) w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu.
Jego spektakle były wielokrotnie pokazywane na najważniejszych festiwalach w Polsce, m.in. na Boskiej Komedii w Krakowie, Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, Interpretacjach w Katowicach, Prapremierach w Bydgoszczy, Festiwalu Klasyka Polska w Opolu oraz na szczecińskim Kontrapunkcie.

RUDOLF ZIOŁO
reżyser i profesor PWST w Krakowie. Po debiucie w kaliskim Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego (1981) współpracował z krakowskim Teatrem im. Juliusza Słowackiego, gdzie wystawił adaptację powieści Michaiła Bułhakowa „Psie serce” (1983) oraz dramat Witkacego „Oni” (1985). Od 1986 przez dwanaście lat reżyserował w Starym Teatrze w Krakowie, gdzie powstała głośna „Republika marzeń” Brunona Schulza” (1987, Teatr TV 2000), a także „Księżniczka Turandot” Carla Gozziego (1990) i „Sen nocy letniej” Szekspira (1992). Od 1998 współpracował z Teatrem Powszechnym w Warszawie, reżyserował w Teatrze Polskim we Wrocławiu („Kubuś Fatalista” Diderota, 2001; „Mizantrop” Moliera, 2003), Teatrze Śląskim w Katowicach („Wesele” Wyspiańskiego, 2007; „Trzy po trzy” Fredry, 2009), w gdańskim Teatrze Wybrzeże („Nasi najdrożsi” Philipa Osmenta, 2010) oraz od 2007 w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. Tutaj wystawił w 2008 kameralny dramat Petera Asmussena „Plaża”, w następnym roku „The New Electric Ballroom” Endy’ego Walsha, a w minionym sezonie polską prapremierę sztuki Petera Turriniego „Mój Nestroy” z Tomaszem Kotem w roli tytułowej.