Wersja polska

Deutsches Theater Berlin
Berlin

10 kwietnia 2014, godz. 14.00 | Deutsches Theater Berlin
czas trwania spektaklu: 120 min

KORIOLAN
(Coriolanus)
William Shakespeare

W nowym niemieckim tłumaczeniu sztuka Szekspira jest czymś więcej niż tylko paraboliczną opowieścią o zdobywaniu i utrzymywaniu władzy. W dramacie tym, być może najbardziej politycznym, każdy walczy o swój własny interes: obywatele, politycy – nawet rzymskie matki wolą, by ich synowie zginęli na polu walki, niż aby ich miasto zostało zniszczone. Szekspir analizuje społeczeństwo, w którym wyższa klasa walczy z niższą, a bogaci z biednymi – ale nie opowiada się po żadnej ze stron. Zamiast tego bada te przeciwstawne światy i mechanizmy historii. Gdzie i kiedy powstaje historia? Przede wszystkim zaś – kto o niej decyduje?

(materiały promocyjne teatru)

Czy „Koriolan” Szekspira to pean na cześć rzymskiego dowódcy? [...] Spektakl Rafaela Sancheza bada to zagadnienie w bardzo niekonwencjonalny, a zarazem dowcipny sposób, i nadaje tej sztuce – często uważanej za niemożliwą do wystawienia – niezwykłą ramę. Cała akcja toczy się przed murami Rzymu. [...] to intrygująca i potężna wizualnie konstrukcja. [...] Wydaje się, że aktorzy jednocześnie są przywiązani do murów i są ich niewolnikami. Jednym z pomysłów Sancheza [...] jest obsadzenie aktorek we wszystkich rolach – a tym samym unieważnienie jakiegokolwiek „płciowego” podejścia do kwestii wojny i władzy. Judith Hofmann jako Koriolan, Susanne Wolff jako jego matka Wolumnia, Natalia Belitski jako jego żona Wirgilia oraz Jutta Wachowiak jako generał Wolsków w imponujący sposób przybierają podwójne role.

„Theater der Zeit”

przekład (na język niemiecki) – Andreas Marber
reżyseria – Rafael Sanchez
dramaturgia – Sonja Anders
scenografia – Simeon Meier
kostiumy – Camilla Daemen
muzyka – Cornelius Borgolte
multimedia – Sebastian Purfürst

premiera – 13 grudnia 2012

występują: Natalia Belitski, Barbara Heynen, Judith Hofmann, Jutta Wachowiak, Susanne Wolff

Spektakl prezentowany w ramach projektu „Pomosty teatru – pomosty kultury. O wzajemnym oddziaływaniu teatru polskiego i niemieckiego”.

fot. Arno Declair
www.deutschestheater.de